Groepswerk

Groepswerk met Joke Demeyere, Paulien Herman, Lena Ballegeer en Lisa Eggermont.

De mens maakt het leven zelf complex en ingewikkeld. Ook de maatschappij speelt hier een rol in. De wereld was simpel en eenvoudig tot de mens deze volledig naar zijn hand heeft gezet. Een deel van de groep gelooft niet in een schepper (maar wetenschappelijk bewijs). Het andere deel weet dat er ‘iets’ is maar kan niet precies duiden ‘wat’.

Het pakket van één godsdienst is geen persoonlijke invulling. We kiezen liever ons eigen waarden (eventueel uit verschillende godsdienst) en creëren zo ons eigen geloof. We doen dit wel bewust zodat we wijs kunnen kiezen welke tradities we willen naleven.

Het geloof wordt deels bij je geboorte opgelegd maar het mag je niet opgedrongen worden. Je moet ruimte hebben om keuzes (ook al zijn deze radicaal) te maken. Je kiest het geloof die het beste je normen en waarden bevestigd. Ik denk dat ze dit bedoelen met ‘gepakt worden is het enige echte geloof.’

Enkel wanneer een godsdienst te radicaal wordt, kan dit agressie gevolgen hebben.

-          Oorlogen (IS)

-          Zie artikel hier.

-          Uithuwelijk

-          Zie artikel hier.

-          Besnijdenis

-          Zie artikel hier.

Als het te radicaal is voelen de mensen die zo radicaal behandeld worden zich vaak slecht in hun godsdienst en met hun zelf. Dit is niet goed voor het zelfbeeld van dat kind.

Ja, maar geen volledige vrede, maar er kan wel een verbetering zijn. We strijden met en niet tegen een godsdienst. Als iedereen dezelfde godsdienst zou hebben dan zouden we toch allemaal een andere mening hebben over bepaalde tradities en zou er misschien toch nog een oorlog (ruzie) ontstaan.

wat de mens onze planeet aandoet!

Dit filmpje moet je echt eens bekijken. Verandering is nodig! Wel eens waarschuwen: er komen wrede beelden in dit filmpje voor en je zal er niet bepaald gelukkig van worden. Toch is het de moeite het eens te bekijken!










Watch. (16, 01 2015). Opgehaald van Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=3zyizEz9XUs

we leven langer, we lijden meer

We leven langer dan ooit, maar lijden daardoor ook meer pijn

© Thinkstock.

De levensverwachting is wereldwijd sterk gestegen. Tussen 1990 en 2010 was er een stijging van 59 naar 70 jaar, waarbij vrouwen gemiddeld vijf jaar langer leven dan mannen. Helaas is daar ook een keerzijde aan verbonden, want we worden ook steeds vaker geconfronteerd met pijn, ziektes en depressies.

Die 'verwoestende ironie', zoals de wetenschappers het omschrijven, is één van de voornaamste bevindingen van een internationale gezondheidsstudie. Wetenschappers van meer dan 300 instituten uit 50 landen in de wereld werkten eraan mee. Ze analyseerden data uit enquêtes, volkstellingen en gegevens van ziekenhuizen.

Levensverwachting
Daaruit bleek in de eerste plaats dat we steeds langer leven. De hoogste levensverwachting ligt in Scandinavië en Australië, waar de bevolking gemiddeld 78,4 à 81,6 jaar wordt. In België ligt de levensverwachting tussen 75,2 en 78,3 jaar. De laagste levensverwachting zien we vooral in Afrika, Rusland en India, waar de mensen gemiddeld 62,3 à 65,5 jaar worden.

Maar doordat we steeds ouder worden, is ook het aantal jaren waarin mensen met chronische ziektes zoals rugpijn, diabetes, artritis en depressies sterk gestegen. De grote gezondheidsproblemen van vandaag zijn dan ook geen ziektes die leiden tot de dood, maar die ons leven wel moeilijker maken. Ze veroorzaken pijn, tasten onze mobiliteit aan en zorgen ervoor dat we niet meer helder kunnen kijken, horen of denken. Uiteraard heeft dat ook economische gevolgen, door een stijging van de ziektekosten.

Fit en gezond. (16, 01 2015). Opgehaald van Het Laatste Nieuws: http://www.hln.be/hln/nl/33/Fit-Gezond/article/detail/1549603/2012/12/15/We-leven-langer-dan-ooit-maar-lijden-daardoor-ook-meer-pijn.dhtml

Quote

To be one,

To be united is a great thing.

But to respect the right

to be different is maybe even greater!

Deze quote van Bono vind ik heel erg goed bij dit thema passen. De quote spreekt voor zich. Het gaat over respect, de waarde die voor mij het allerbelangrijkst is.

Hoe groen ben ik?

Bij ons thuis ligt de nadruk vaak op respect voor de natuur. We proberen dan ook actief te zorgen voor een beter milieu. Zo zijn mijn moeder en ik begin september nog op een optocht geweest. We zitten in vzw De Buizerd, een vereniging van Natuurpunt. We hebben gaan zingen voor het klimaat en tekenen indien nodig online petities. Je kan dus wel stellen dat we bezig zijn met het milieu. Het is iets wat ik als leerkracht, maar later misschien ook als moeder verder wil mee geven. Het is iets wat ik erg belangrijk vind. We hebben geen extra aardbol om het opnieuw te proberen, mochten we deze verknoeien. Dus als we met z'n allen al een beetje meer oplettend zijn op kleine zaken, kunnen we al een groot verschil maken.

Op vlak van wonen en vakantie blijft het het moeilijkst om mij aan te passen. We hebben het, zoals velen, graag lekker warm. We leggen dan ook onze kachel aan. Het zorgt voor een gezellige sfeer. Het is echter vaak zo dat de pelletkachel aanligt voor de gezelligheid en niet voor de warmte.

We gaan ieder jaar op reis en doen dit meestal met de auto. Hoewel we denken aan het milieu zullen we onze jaarlijkse vakantie niet afschaffen. 

Mijn ecologische voetafdruk.

Mijn ecologische voetafdruk bedraagt 3.2 hectare. Wat een heel pak beter is dan de gemiddelde Belg (7 ha). Ik ben daar dan ook wel trots op. Toch blijft die té hoog. 

De duurzame voetafdruk is 1.8 hectare. Dit is de oppervlakte waar iedereen recht op zou hebben. Als je dit verschil ziet is het toch nog even slikken. Zeker als je ziet dat de gemiddelde Belg 7 hectare heeft als ecologische voetafdruk. 

We hebben er bij ons thuis steeds op gelet. We proberen meerdere dagen in de week vegetarisch te eten. We gebruiken meestal gerecycleerd papier en verkiezen vers fruit en verse groeten boven diepgevroren. Mijn ouders hebben ook vaak uitgelegd waarom we hierop willen letten. We zullen toch nog wat meer ons best moeten doen.

Hoe kunnen we dit doen? Ook jij kan wellicht deze tips goed gebruiken!

* zoveel mogelijk overschakelen op groene energie

* probeer in de meeste gevallen seizoensgroenten en -fruit te kopen.

* 2 keer per week vlees vervangen door een vegetarische variant

* minder dan 5 km? Neem de fiets of ga te voet.

* gebruik, indien mogelijk, het openbaar vervoer.

Wil je zelf je ecologische voetafdruk berekenen en verbeteren, dan kan je hier terecht!

Is er leven na de dood?

Dit is een levensvraag waar ik meermaals heb aan gedacht. Toch blijft deze moeilijk te beantwoorden en is dit erg persoonlijk. Volgens mij is er wel iets. Dit is voor mij erg geruststellend. Ik weet niet in welke vorm er leven na de dood is, hoe dit ervaren wordt, maar ik kan niet geloven dat het gewoon stopt. Natuurlijk geloof ik niet in een hemel waar we wachten aan een poort. 

Zo stel ik het mij NIET voor! Ik vond geen passende brug.

Volgens mij is er een soort brug. Heb je nog het een en het ander af te sluiten, dan blijf je nog ergens "hangen", op je eentje. Wanneer je hebt kunnen zorgen voor afsluiting, wanneer je er klaar voor bent, ga je over de brug. Volgens mij zijn er in het leven na de dood geen mensen, gewoon zielen. Hoe die eruit zien? Geen idee. Voor je de brug overgaat begeef je je ergens in het niets, maar je ziet nog wat hier op aarde gebeurd. Wanneer je er klaar voor bent kan je de brug over en zie je eventuele vrienden en familie terug. Je blijft je van alles herinneren, maar eens je de brug bent over gegaan heb je geen zorgen meer. Je kan er niet spreken, je bent er gewoon samen. Ik zie het niet als iets actiefs, eerder als allemaal passieve zielen samen, waar rust overheerst.

Waarschijnlijk lijkt dit allemaal erg absurd, dat is het ook. Ook voor mezelf lijkt dit, nu ik dit eens herlees, erg bizar. Zoals jullie dus nu hebben gelezen heb ik het al helemaal uitgedokterd. Hopelijk komt er ooit een moment dat ik zal weten hoe het er aan toe gaat. Dat moment mag nog lang op zich laten wachten, want ik heb nog heel wat zaken op mijn lijstje staan, dingen die ik wil zien, beleven, ontdekken. Hoe ik tot deze visie kwam? Opnieuw heb ik hier geen idee van, misschien heb ik wel een zesde zintuig! 

Regina Spektor - Laughing With

Laughing With

Bij het liedje kwamen meteen heel wat vragen bij me op. In het begin vond ik het moeilijk om te ontdekken wat ze waarschijnlijk bedoelt met haar liedje. Volgens mij gaat dit over dat het gemakkelijk is om een atheïst te zijn zolang je geen problemen hebt. Het zou heel wat moeilijker zijn als je je in moeilijkere situaties bevindt. Het lied verwijst ook naar het feit dat god als het ware een komiek is voor een publiek is, die bang is om te lachen. Ik denk dat Regina Spektor wil duidelijk maken aan het grote publiek dat gelovig zijn iets goeds is, maar dat je het niet steeds zo streng moet zijn. 

Casus uitwerken

Casus : Rokers (artikel)

In discussies over de financiering van de gezondheidszorg is eigen verantwoordelijkheid niet zelden een voorwerp van discussie. Sommigen stellen dat mensen die er een levensstijl op na houden waarvan geweten is dat er een groot gezondheidsrisico aan verbonden is (bv. roken, gevaarlijke sporten) en vervolgens ziek worden (bv. longkanker) of mensen die slachtoffer worden van een ongeval dat ze aan zichzelf te wijten hebben. Gezien de grote financiële druk die er bestaat op de gezondheidszorg moeten deze mensen zelf opdraaien voor de kosten.

Is dit rechtvaardig?

Mijn belangrijkste waarde

RESPECT!!

De waarde die ik het meest belangrijk vind in relaties tussen anderen is de waarde respect. Als mij gevraagd zou worden om dit begrip uit te leggen zou ik het erg moeilijk hebben. Volgens mij vertrekt alles van het al dan niet respect hebben.

Vriendschap ontstaat vanuit wederzijds respect. Zorgen voor ons milieu begint vanuit respect voor onze aardbol. Liefde ontstaat vanuit respect. Eerlijk zijn ontstaat vanuit respect. Goede familiebanden onstaan vanuit respect.Een goed gesprek bestaat vanuit respect voor elkaar. Daarom vind ik respect absoluut noodzakelijk in communicatie tussen mensen. 

Ik heb van thuis uit ook steeds meegekregen dat respect de basis is voor alles. We kregen van thuis uit de regel mee dat we alles mochten zeggen, tegen om het even wie, zolang dit maar op een respectvolle manier gebeurde. Dit is iets dat ik dan ook graag wil meegeven met mijn leerlingen en misschien later aan mijn eigen kinderen. Als ze het niet eens zijn met iets, hebben ze iets te zeggen. Ze mogen zeggen wat ze kwijt willen zolang het respect maar behouden wordt. 

Om te beginnen

Aanleiding

Helft Belgische jongeren wantrouwt andere mensen.

Ik bekeek een artikel, hierin stond hoe wantrouwig jongeren tegenwoordig zijn tegenover anderen. Ruim de helft van de Belgische jongeren wantrouwt anderen. Uit het artikel blijkt vooral dat lager geschoolde jongeren en jongeren uit een nieuw samengesteld gezin het meeste wantrouwen hebben. Ook meisjes blijken wantrouwiger te zijn dat jongens. Waardoor zou dit komen vraag ik me af? Waarom is de helft onder ons zo wantrouwig? Het is een eigenschap die niet sterk bij mij aanwezig is. Ik vind het dan ook moeilijk om mij te kunnen voorstellen waaraan dit zou kunnen liggen. Waarschijnlijk zijn zij al meerdere keren teleurgesteld geweest in anderen, hebben ze zaken meegemaakt waarin hun vertrouwen gebroken werd. Ik vind het een jammerlijk feit dat zovelen zich zo voelen. Dit zorgt volgens mij dat de mensen in hun nabije omgeving zich ook wantrouwig zullen gedragen. 

Hier vind je de link van dit artikel.

Kinderen zien, kinderen doen na!

In dit filmpje zie je hoe belangrijk het is het goede voorbeeld te geven. Dit is dan vanzelfsprekend ook iets om door te geven aan mijn leerlingen later. Het is belangrijk om als toekomstig leerkracht het goede voorbeeld te geven. Dit toont ook dat als er later ooit "problemen" zijn met een leerling, dat dit vaak veel dieper ligt dan velen denken. 

Laat dit een motivatie zijn voor iedereen die met kinderen samenwerkt, om het goede voorbeeld te geven. Ouders, opvoeders, leerkrachten,...

Geluksmeter op twitter

Geluksmeter voor Twitter registreert de emotionele lading van onze tweets

Posted by Redactie × 10 May 2013 at 18:10

Dagelijks krijgen we een overstroming aan tweets, maar geven die ons ook een indicatie voor ons geluksgevoel? Onderzoek via de Universiteit van Vermont en het analyticsbedrijf MITRE bewijst dat het mogelijk is. De Hedonometer, een applicatie die dagelijks tientallen miljoenen tweets analyseert, kan er de emotionele lading van bepalen. De uitkomst van deze app is een getal dat het gemiddelde geluksgevoel in de wereld moet weergeven.

We pikten dit nieuwsitem op via B.V.L.G, die interessante screenshots maakte van de grafiek tot in de details.

Het laagste geluksgevoel werd gemeten op 15 april, de dag van de bomaanslag tijdens de marathon van Boston. Toen registreerde het een getal dat het laagst lag in de afgelopen 5 jaar toen de metingen zijn begonnen. Met woorden als ‘explosie’, ‘doden’ en ‘slachtoffers’, wordt een duidelijke dramatische neerwaartse piek gemeten in het geluksgevoel op Twitter. De gelukkigste was dan weer 25 december.

Mede-bedenker Chris Danforth nodigt iedereen uit om naar de site te komen kijken en te zien hoe de bevolking reageert op belangrijke gebeurtenissen. Momenteel is het wel enkel mogelijk om tweets in het Engels te analyseren, maar daar worden binnenkort ook andere bronnen aan toegevoegd.

getuigenissen over geluk!

Ik zag een filmpje waarin mensen van over de hele wereld vertellen wat geluk voor hen betekent. Wil je ook eens zien en horen wat geluk voor velen is, klik dan hier.

Wat ik de allermooiste getuigenis vond, was deze: Het is erin slagen iets nieuws te zien in alles wat je dagelijks doet. Niet gisteren domweg herhalen, maar opnieuw beginnen en doen alsof het voor het eerst is. Ik denk dat wanneer je alles wat je doet opnieuw beseft als wanneer je iets voor het eerst doet, je beseft dat het geluk vaak in de kleine dingen terug te vinden is. Het zorgt dat je dagelijkse leven geen sleur voor je wordt. Wanneer je met de fiets naar school fiets, zien wat rondom je gebeurt. Mensen rondom je zien lachen. Dit is wat ik ervaar als geluk.

Geluk dat zijn flitsen, kortstondige momenten, je doet iets in je leven en opeens besef je hoe geweldig dit is. Dan ervaar je een plots moment van puur geluk. In de eerste getuigenis gaat het om de kleine momentjes van geluk in je dagelijkse leven. Hier gaat het om erg uitzonderlijke momenten van puur geluk. Dit kan je ervaren wanneer je bijvoorbeeld iets erg speciaals hebt gedaan, iets waarvan je dacht dat het niet mogelijk was. Het zijn vergankelijke momenten van intens geluk.

Een man in het filmpje zei dat geluk zovele dingen in je leven kan herstellen. Volgens mij klopt dit ook. Wanneer je na een periode van ongelukkige gevoelens een erg hevig gevoel van puur geluk gewaarwordt, lijken de ongelukkige momenten al heel wat minder erg. 

Door de ongelukkige momenten van het leven zien we geluk als kostbaar, waardevol. Als we elke dag blij zouden zijn, zouden we on niets afvragen en lopen we het gevaar dom te worden. Niemand kan altijd volledig gelukkig zijn. Je kan pas geluk een definitie geven wanneer je ook momenten van intens ongeluk meemaakt. Als we constant gelukkig zouden zijn, zouden we dit niet kunnen beseffen. We worden dat zoals deze getuigenis zegt, dom.

Er was echter wel iets wat me opviel. Muziek kwam nergens aan bod. Voor mij kan muziek zoveel voor me betekenen, het kan mijn hele dag veranderen. Muziek heeft een bepaalde kracht op mij. Blijkbaar is dat bij de mensen die getuigden minder aanwezig. Ik denk dat wanneer jongere mensen geïnterviewd zouden worden, dit wel aan bod zou gekomen hebben.

Aanraders - interessant!!

Ik heb in mijn berichten bij dit thema soms verwezen naar andere bronnen. Om het wat overzichtelijk te houden heb ik ze hier nog eens samen geplaatst. Sommige zijn erg boeiend en passen volgens mij ook perfect bij dit onderdeeltje.

1. Wat doen wij met onze wereld dat zovele jongeren er niet meer in willen leven.
2. Niet voor de winst | uitleg & aankoop |
3. Pleidooi voor populisme - David Van Reybrouck |uitleg|
4. Joris Luyendijk - het tijdperk van de kwant
5. Interview Paul Verhaeghe - neoliberalisme

Inleveren voor of tegen het neoliberalisme - Paul Verhaeghe

Ik las de uiteenzetting van hoogleraar psychotherapie Paul Verhaeghe. Hij stelt scherpe vragen over het gif van neoliberalisme. Hoe moeten we reageren? Wat zijn de alternatieven? Hoe valt alles weer in zijn plooi? Moeten we inleveren voor of tegen het neoliberalisme? Eén ding is zeker; het kan zo niet verder. We moeten naar een ander model!

Hieronder geef ik mijn mening over vier ideeën, ik zal die dan ook kritisch becommentariëren. Wil je het artikel graag zelf nog eens nalezen of wil je de uiteenzetting graag bekijken? Dan kan je dat via deze link doen!

• Het neoliberalisme is een mislukking op economisch vlak. Een eengemaakte vrije markt zou ons betere producten en diensten aanbieden die nog goedkoper zouden zijn ook. De realiteit is exact het omgekeerde. Een meer egalitair gerichte economie is volgens heel wat onderzoek productiever en efficiënter.

Het neoliberalisme werd ingevoerd met alle goede bedoelingen. Het zou niet alleen onze economie, maar de gehele samenleving verbeteren. Zoals we ondertussen hebben ontdekt, liep het net wat anders. Neoliberalisme kreeg vaak een andere betekenis opgeplakt. Vandaag wordt het gezien als iets negatiefs. Ik ben volledig akkoord met wat Verhaeghe hier meldt. Het neoliberalisme zorgde voor privatisering, deregulering en bezuinigingen op de sociale uitgaven. Wie kan dit dan nog positief noemen? Bedrijven streven naar een zo groot mogelijke winst, het welzijn van de arbeider raakt hierbij verloren. Producten worden zo goedkoop mogelijk gemaakt en zo duur mogelijk verkocht, met alle gevolgen van dien. Denk maar aan wat gebeurde in de textielfabriek in Bangladesh. Niet alleen de arbeiders, maar ook de consumenten zijn de grote dupe. De prijzen blijven stijgen. Rijken worden rijker, armen worden armer.

• Zelfdoding kost Vlaanderen 600 miljoen euro per jaar, een ernstige bedreiging voor de economie. Hoe ziek moet een maatschappij zijn om zelfdoding uit te drukken als economische kost? 

Zoals Paul Verhaeghe zegt liggen de zaken totaal omgekeerd. Je kan de onleefbaarheid van een louter economisch gestuurde maatschappij afmeten aan het aantal drop outs, met zelfdoding als meest definitieve daarvan. Dit was voor mij het meest aangrijpende en shockende deeltje van zijn uiteenzetting. Ik merk het meer en meer, mensen rondom mij kunnen het niet meer aan. Nog geen week geleden pleegde een jongen van 16 uit mijn gemeente zelfmoord. Het is schokkend te beseffen dat zoveel mensen het niet meer zien zitten. Wat doen wij met onze wereld dat zovele jongeren er niet meer in willen leven? Duizenden jongeren weigeren om volwassen te worden. Dit las ik in een erg aangrijpend artikel. Je kan dit hier bekijken. 

• Onderwijs speelt hierin een centrale rol.

Jongeren moeten zichzelf beschouwen als een bedrijf, waarbij kennis en vaardigheden in eerste en laatste instantie een economisch belang hebben waarmee zij hun marktwaarde kunnen verhogen. Bij hun nieuwe identiteit past hun nieuwe levensdoel, succes. Hun nieuwe norm is effectiviteit, het doel is materiële winst, de daarbij behorende deugd hebzucht. De keerzijde is de groeiende groep die zich mislukt voelt. De meesten hiervan worden sociaal angstig, autistiform, depressief en nagenoeg altijd hyperconsumerend. Verhaeghe slaat hier voor mij de nagel op de kop. Het onderwijs moet de nadrukken verleggen. 

Onze democratie heeft geesteswetenschappen nodig!! Ik las vorig jaar het boek 'Niet voor de winst" van Martha Nussbaum. Als je eens de tijd vindt!! Een echte aanrader en erg interessant als toekomstig
leerkracht. Het onderwijs vormt de basis voor onze toekomst en we kunnen het ons niet veroorloven politici vrij spel te geven. Zeker nu de meeste onder hen economie als enige, echt belangrijke aspect beschouwen.In haar boek ‘Niet voor de winst’ vraagt ze om aandacht te hebben voor kunst en geesteswetenschappen in het onderwijs. Ze wil studenten een zo ruim mogelijk pakket kennis en ervaring meegeven zodat ze niet enkel zelf leren oordelen, maar ook kritisch openstaan voor andere culturen en zienswijzen en als wereldburger door het leven kunnen gaan. Dit model wordt het liberal-arts model genoemd en is nu nog terug te vinden in Amerika. Dit is het onderwijsmodel dat we moeten verdedigen en moeten koesteren. Het zal leiden tot een betere toekomst. Is dat niet het allerbelangrijkste? Zorgen voor een betere toekomst, zodat anderen het beter kunnen hebben?

• Er moeten heel wat beslissingen op politiek niveau gebeuren, en liefst op Europese schaal. Er is een verziekte politiek die niet in staat is beslissingen te nemen en die alle heil en redding van elders verwacht. In plaats van de grijze muizen hebben we dringend nood aan verschillende gekleurde politieke partijen die elk hun eigen ideologie naar voor schuiven in democratische concurrentie met andere ideologieën. Economie gebeurt niet op de beurs en economie moet ondergeschikt zijn en blijven aan de maatschappij, niet omgekeerd. Dat er ingeleverd zal moeten worden, is overduidelijk - in het westen leven wij zeer ver boven onze stand. Maar die inlevering moet de maatschappij ten goede komen, niet de economie. 

Hier een hele boterham!! Toch vind ik dit een erg betekenisvol stukje waarheid. Om een echte democratie te vormen hebben we nood aan verschillende uitgesproken, sterk tegenover elkaar staande ideologieën. Pas dan is er ruimte voor discussie, ruimte voor een goedwerkende democratie. In principe vraag ik dus om meer tegengestelde partijen, om visies die sterk tegenover elkaar staan. Volgens mij zorgt dit voor een meer pure democratie. Meer dan dat partijen gelijkaardige ideeën en visies hebben. Dit wat raar klinken, maar sinds ik een essay las van David Van Reybrouck. 'Pleidooi voor populisme'. In Vlaanderen en Nederland, maar eigenlijk in heel Europa, groeit de kloof tussen hoog- en laag opgeleiden. Deze laaggeschoolden vinden we amper terug in ons parlement. In onze samenleving zijn ze het talrijkst, in ons parlement zijn ze een minderheid. Vooral populistische partijen vertegenwoordigen de stem voor deze laaggeschoolden in onze samenleving. Populisme zien we als een gevaar, het doet ons denken aan tijden van oorlog. Het hoeft niet noodzakelijk een gevaar voor de democratie te zijn. Het is de vraag naar politieke betrokkenheid van het laagopgeleide volk. Het is dan ook belangrijk dat we de serieus nemen. Wat we nodig hebben is beter populisme, niet minder.